Tilburg en de Tour de France

29 juni 2013 start weer een van de grootste wielerspektakels van de wereld, de Tour de France.  Dit jaar zelfs de 100ste editie ! En ook dit jaar zullen weer Nederlandse ploegen deelnemen. Niet velen weten dat twee Tilburgers Ruud de Grood en Piet van Ierlant hebben bijgedragen aan het feit dat ook Nederlanders in Frankrijk zijn gaan rijden.  De dochter van Piet van Ierlant, Marie-Jes heeft een boek geschreven over de relatie tussen Nederland en de Tour de France met als zwaarterpunt de jaren vijftig. Het is recent in eigen beheer uitgegeven en heel overzichtelijk vormgegeven.  Basis voor het boek vormt het archief van Piet van Ierlant, dat ze enkele jaren geleden schonk aan het Regionaal Archief Tilburg.

Haar ouders Piet van Ierlant en Marie-Therese Joosen hadden vanaf 1923 een bloeiende dameshoedenzaak in de Heuvelstraat. Vooral haar moeder bestierde de zaak, vader raakte vanaf 1932 betrokken als manager bij de wielersuccessen van Jan Pijnenburg oftewel Jan Kanonbal.  Piet van Ierlant bouwde hierdoor een groot internationaal netwerk op in de wielerwereld.

Het was dan ook niet vreemd dat na de Tweede Wereldoorlog Van Ierlant betrokken raakte bij de organisatie om van start te gaan in de Tour de France. Dat had soms ook heel praktische voordelen, niet iedereen beheerste de Franse taal, maar Piet van Ierlant wel. In 1950 wordt Piet van Ierlant samen met de Jan Pijnenburg door Ru de Grood gevraagd om samen met hem het Touravontuur aan te gaan. Piet werd ploegleider. Kees Pellenaars volgde het jaar daarop Jan Pijnenburg op en Piet van Ierlant -toen al 54 jaar- ging mee als assistent. Bijzondere jaren volgden tot 1958, die in detail door de schrijfster worden beschreven. De schrijfster verhaalt ook over het einde van de samenwerking. Uiteraard is bij de familie Van Ierlant ook een Pontiac horloge bewaard gebleven (Wim van Est).

Marie-Jes Ghering - Van Ierlant heeft met dit boek een eerbetoon willen brengen aan haar vader en daar is ze in geslaagd. Het zou ons niet verbazen als deze geschiedenis ook nog een plaats krijgt in de nog te realiseren Wielerwereld in Rucphen of bij de viering van het 100jarig jubileum van de Tour de France.

M.A. Ghering- van Ierlant, Uit het wielersportarchief van Piet van Ierlant. Nederland en de Tour de France 1936-1958 (Breda mei 2013). 60 ex.

Tourliefhebbers opgelet !

In de Tour-Special 2010 van de WielerRevue en het Brabants Dagblad van zaterdag 26 juni wordt aandacht besteed aan de brieven van sportjournalist Joris op den Bergh aan Jacques Goddet, directeur van de Tour de France. Aanleiding voor de aandacht in de Wielerrevue is de publicatie van de biografie van Joris van den Bergh door tourverslaggever Ron van Couwenhoven Vijftig jaar temidden der kampioenen. leven en werk van Joris van den Bergh.

Jacques Goddet (1905-2000) behoeft geen nadere toelichting, hij leeft bij de liefhebbers nog immer in de herinneringen voort. Joris van den Bergh (1882-1953) is een begrip als pionier op het gebied van sportjournalistiek. Van den Bergh was in de jaren dertig reeds ploegleider in de Tour de France. Na de bevrijding van het Zuiden in november 1944 zocht hij contact met Goddet om weer met een Nederlandse ploeg te kunnen deelnemen. De brieven in het Nederlands liet hij eerst vertalen door Piet van Ierlant, de vader van Marie-Jes Ghering. Onlangs kwam ze bij me op bezoek met een nieuwe aanvulling, de brieven van Joris van den Bergh. Deze brieven zijn nu toegevoegd aan het persoonlijk archief van oud- wielerorganisator Piet van Ierlant.

Bent u op zoek naar de echte historische sensatie van de wielerhistorie, u weet ons te vinden.

Oud-wethouder Piet van Ierlant, sportstimulator van het eerste uur

Sommige archieven staan jarenlang op verlanglijstjes van gemeentearchivarissen, het correspondentiearchief van oud-wethouder Piet van Ierlant (1897-1973) is er zo een. En..., soms lacht het geluk je toe. Onlangs werd het archief door zijn dochter Marie-Jes Ghering – van Ierlant geschonken.
Waarom is het archief zo bijzonder ? Het is een persoonlijk archief van zijn functioneren en dagelijkse leven met de nadruk op zijn contacten in de Tilburgse gemeenteraad, vele besturen en de Provinciale Staten van Noord-Brabant.

Van Ierlant is vooral bekend geworden door de wielersport. In de jaren dertig was hij een van 's werelds meest vooraanstaande wielermanagers, die contracten regelde voor renners als de populaire Tilburger Jan Pijnenburg (1906-1979) , Cor Wals (1911-1994), Wim van Est (1923-2003). Voor het merendeel gaan de brieven over het wielerleven van Jan Pijnenburg in combinatie met de renners met wie hij zijn wieleragenda deelde. In de dertiger jaren vierde Jan Pijnenburg als baanrenner grote triomfen in binnen- en buitenland. Zo won hij in Amsterdam in 1929 in Amsterdam een zilveren medaille. Zijn specialiteit waren de zogenaamde zesdaagses, waarvan hij er vijftig zou rijden van Berlijn tot Chicago. De bijnaam kanonbal kreeg hij na een optreden in Parijs. De brieven van Van Ierlant, zo’n 2.000 stuks, geven een kijkje achter de schermen van wat zich hier zoal bij de coureurs in de jaren dertig afspeelde. Wielerbanen zullen nu een ieder niet meer tot de verbeelding spreken, maar zijn in de jaren dertig ongekend populair geweest. Pijnenburg zelf begon als vijftienjarige jongen als chocoladeverkoper bij de Tilburgse Wieler- en Motorbaan – de T.W.E.M.- langs de Tilburgseweg naar Goirle. Later kwamen er nog banen aan Ringbaan-Oost en aan de kruising van De Korenbloem en de Vitessebaan.

Van Ierlant zelf was geen actieve wielrenner, hij deed dit uit zijn enthousiaste betrokkenheid bij de wielersport. In het archief bevindt zich een brief d.d. 25-1-1932 waarin ‘de Pijn’ Van Ierlant machtigt om zijn belastingzaken te behartigen, de eerste brief van Jan Pijnenburg aan Piet van Ierlant is gedateerd 11-3-1931. Pijn is dan op de baan in Berlijn gevallen en vraagt van Ierlant de zaak te regelen. Voordeel is dat Van Ierlant vooral met de Franse taal geen problemen kende en voldoende Duits en Engels om zijn werk te kunnen doen. Een groot gedeelte van de brieven is in de Franse taal gesteld . Van Ierlant kwam terecht in een wereldje dat aan elkaar hing en dat van elkaar heel afhankelijk was: baandirecteuren, managers, verzorgers, ploegmaten, journalisten die voor een groot gedeelte aan elkaar verdienden, behalve de wielerliefhebber ‘Pierre’, zoals hij zijn artikelen in diverse kranten ondertekende. Hij was bemiddelaar met hart en ziel. Piet van Ierlant dreef samen met zijn vrouw Thérèse van Ierlant-Joosen een dameshoedenzaak in de Heuvelstraat. Toen De Pijn in mei 1934 trouwde met Mimi Bierens maakte zij de hoofdbedekkingen en de sluier voor de bruidstoet.

Piet van Ierlant had intussen een internationaal netwerk opgebouwd waar veel wielrenners uit binnen- en buitenland een dankbaar gebruik van maakten. Daarnaast droeg hij bij aan de sportjournalistiek in die dagen.

Het archief zal in een later stadium worden aangevuld met de activiteiten van Piet van Ierlant als eerste Chef d’équipe voor de Tour de France.