Vacature projectleider e-depot

Vorige week sloot de inzendtermijn voor de vacature van archiefassistent. Nu zijn we op zoek naar nog een nieuwe collega:

PROJECTLEIDER E-DEPOT (m/v)
voor 24 - 32 uur per week

Het ontwikkelen en inrichten van een e-depot is voor ons een belangrijk project. Voor deze omvangrijke taak wordt samenwerking gezocht met andere archiefinstellingen binnen en buiten Noord-Brabant.

Functie-inhoud
De projectleiders binnen Regionaal Archief Tilburg zijn belast met de voorbereiding, leiding, bewaking, uitvoering, afronding en evaluatie van diverse projecten. De projectleiders monitoren ontwikkelingen, stellen zonodig bij, informeren pro-actief in- en externe betrokkenen, adviseren en dragen zorg voor kennisoverdracht op grond van de verworven expertise en kennis vanuit het vakgebied.

De projectleider e-depot gaat zich in eerste instantie (fase 1) bezighouden met projectplan, afstemming met gemeenten en het aangaan van samenwerkingsverbanden. Samenwerking die in 2013 al is gestart, wordt in 2014 verder uitgewerkt en geëffectueerd. De projectleider neemt - in samenspraak met twee Brabantse archiefdiensten - de realisatie van een e-depot en de voorlichting aan gemeenten op dat gebied ter hand. De projectleider is tevens belast met de borging binnen Regionaal Archief van de kennis over het digitale archiveren en duurzaam bewaren, waardoor Regionaal Archief Tilburg ook op langere termijn een constructieve rol kan blijven vervullen in de onomkeerbare beweging van toenemende digitalisering van overheidsinformatie.

Lees de gehele vacaturetekst op de website.

Verbouwd Voorgeborchte in Gilze en Rijen ingewijd

In de jaren zestig en ook nog begin jaren zeventig werd ik, Yvonne Welings, Rooms-Katholiek opgevoed. Een van de begrippen uit de kerk die wel erg ingewikkeld was om als kind te begrijpen was het begrip voorgeborchte. Het voorgeborchte is een soort wachtportaal voordat je naar de hemel mag of misschien wel die angstaanjagende hel.

Aan het begrip voorgeborchte moest ik vandaag denken om in mijn hoedanigheid als gemeentearchivaris van Gilze en Rijen het verbouwde archiefdepot in Gilze en Rijen mede in te wijden.

Ieder gemeentehuis heeft een soort archiefdepot, waar archieven staan die jonger zijn dan twintig jaar. De archieven staan net als de zielen in het voorgeborchte te wachten tot ze kunnen worden opgenomen in de archiefbewaarplaatsen in Tilburg. We hebben het hier over archieven op papier. Na twintig jaar is iedere overheidsinstelling verplicht die openbaar te maken en aan de burger kosteloos ter inzage te geven.

Vandaag werd de archiefruimte door wethouder Dols officieel in gebruik genomen.
Op de tweede foto staan we nog bewonderend te kijken naar een fotokopie van de verlening van het wapen aan de gemeente Gilze en Rijen in 1817.



De gemeente had al een archiefruimte, maar moest die op last van de provinciale archiefinspecteur bouwtechnisch aanpassen aan nieuwe wet- en regelgeving. Het is bijzonder dat er vanuit het bestuur in deze tijd zo is geïnvesteerd in goed archiefbeheer.


Wat dat betreft staan we nog voor veel uitdagingen, waar een archiefruimte en bewaarplaats niet echt de oplossingen meer voor zijn. Papier is en wordt steeds meer digitaal en daar zou een landelijke e-depotvoorziening een richting voor kunnen zijn. Alle nieuwe ontwikkelingen zijn spannend en tegelijkertijd uitdagend ! Maar de basis voor papier is nu prima in orde bij de gemeente Gilze en Rijen.

Hele oude handschriften en hoop voor de toekomst

Sinds ik begon met mijn stamboomonderzoek ben ik geïnteresseerd in oude handschriften. Het lezen ervan is een ontdekkingstocht en hoe verder terug de tekst gaat, hoe spannender het wordt!

Ik lees vandaag in de IP FLASH dat een collectie kleitabletten digitaal beschikbaar is gekomen in de beeldbank van de Vrije Universiteit van Amsterdam.
Hoewel ik er niets van kan lezen, vind ik het fascinerend te zien hoe ons schrift (of dat er nou mee verwant is of niet!) is ontstaan door pioniers die begonnen met het vastleggen van informatie op kleitabletten op een hele elementaire manier. Is dit nou spijkerschrift?
Met het bewaren van een dergelijke administratie is ook het vak van archivaris begonnen.

Ik vind het heel bijzonder dat er mensen zijn geweest die net zolang gepuzzeld hebben totdat dit soort schriften weer leesbaar waren. De informatie weer zinvol werd en betekenis kreeg.
Nu ik zelf een cursus paleografie geef zie ik dat bij de cursisten terug. Een blad gekriebel krijgt opnieuw betekenis als je snapt hoe de woorden zijn opgebouwd en zinnen kunt reconstrueren.

In het kader van de discussie over het e-depot en digitale duurzaamheid biedt dit troost. Er komen vast weer generaties in de toekomst die onze informatie opnieuw leesbaar maken, ook al slagen wij er niet in om dat in alle gevallen voor elkaar te krijgen.

Er is altijd hoop ;-).